در باب دستور جلسه هفتگی :وادی چهارم
چهارشنبه 17 آذر 1395 ساعت 17:24 | نویسنده این مطلب : همسفر زهره | ( نظرات )

به نام خالق یکتا

در باب دستور جلسه هفتگی:وادی چهارم و تاثیر آن روی من

به قلم کمک راهنما همسفر فاطمه قاسمی

مسئولیت این نیست که من بنشینم و عالم و آدم به کمکم بیایند و مشکلاتم را حل کنند.گاهی اوقات از پدر٬ مادر٬همسر٬ برادر٬همسایه٬راهنما٬هم لژیونی یا حتی راهنمای مسافر یا همسفرمان طلبکار هستیم و همیشه فکر می کنیم آن ها باید برای ما کاری انجام بدهند٬این روحیه طلبکاری مخصوص آدم هایی است که اصلا نمی خواهند مسئولیت قبول کنند....

                                        =======================

«در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن»

«برای رهایی از اعتیاد (مشکلات)بایستی به خود متکی باشیم و مسئولیت گرفتار شدن در دام طوفان اعتیاد(مشکلات) را خود باید بپذیریم و با کمال شهامت بدانیم که خود کرده ایم و این مسئولیت را به گردن هیچ احدی نیندازیم و اگرها و مگرها را کنار بگذاریم.ما بایستی بدانیم و منتظر هیچ معجزه ای از بیرون نباشیم چون برای درمان اعتیاد (مشکلات)هیچ معجزه ای رخ نخواهد داد مگر آنکه خود ما باعث می شویم تا معجزه به سراغ ما بیاید و خواهد آمد.به عبارتی مسئولیت اعتیاد(مشکل) خود را به عهده ی خداوند هم واگذار نکنیم.در صورتی خداوند به ما کمک خواهد کرد که خود٬ حرکت را آغاز نماییم.(پیام آقای مهندس دژاکام)»

موضوعی که در این وادی بیش از همه بر آن تاکید شده است مسئولیت پذیری در مسائل حیاتی می باشد.چرا که توجه به این ویژگی در زندگی موجب پویایی و موفقیت انسان و رسیدن به صلح و آرامش در او خواهد بود.پذیرفتن مسئولیت مسائل حیاتی یعنی ملامت نکردن اوضاع و شرایط یا اشخاص و خداوند در هنگام بروز مشکل یا مواجه شدن با مسائل و مشکلات در زندگی.

اگر شخص به این تفکر برسد که « آنچه امروز هستم دلیل انتخاب های دیروز من است.» این را نیز می تواند بگوید که « اکنون دیگرگونه انتخاب می کنم.»

انسانها می توانند هر چیز ارزشمندی را از دست بدهند مگر بزرگترین آزادی بشر را که همان آزادی انتخاب است٬همان آزادی برگزیدن راه خویش.

اگر سالهای سال برای خودمان دلایل بیشماری گرد آورده باشیم که چرا بدبخت هستیم و شخص و اشخاص یا اوضاع و شرایطی بیرون از وجود خودمان و یا خداوند را مسئول و مسبب بدبختی خود می دانیم٬اکنون پذیرفتن این که خودمان مسئول همه مصیبت های زندگی مان هستیم٬آسان نیست اما وقتی منصفانه به مشکلات و مسائل خود نگاه می کنیم متوجه می شویم این ها نتایج اعمال و تصمیمات اشتباهی است که در گذشته خودمان گرفته ایم.اگر امروز افسرده ایم٬بی کاریم٬بی پولیم٬بیماریم٬شادیم یا آدم سرشناسی هستیم٬آنچه بوده و هستیم باید بدانیم که نقش اصلی و مهره اصلی خودمان هستیم.خودمان هستیم که انتخاب می کنیم یا انتخاب کرده ایم که به سمت چاه برویم یا در مسیر صراط مستقیم باشیم.

مسئولیت این نیست که من بنشینم و عالم و آدم به کمکم بیایند و مشکلاتم را حل کنند.گاهی اوقات از پدر٬مادر٬همسر٬برادر٬همسایه٬راهنما٬هم لژیونی یا حتی راهنمای مسافر یا همسفرمان طلبکار هستیم و همیشه فکر می کنیم آن ها باید برای ما کاری انجام بدهند٬این روحیه طلبکاری مخصوص آدم هایی است که اصلا نمی خواهند مسئولیت قبول کنند.

اینجا یاد می گیریم که راهنما معجزه نمی کند فقط یادآوری می کند و راه را نشان می دهد و این من هستم که با عمل به آموزش ها به آرامش و سلامتی می رسم.این آدم های طلبکار گاهی برای گریز از مسئولیت خود٬خداوند را مسئول بدبختی ها و ناراحتی های خود می دانند و مدام می گویند:«این قدر می گویند خدا رحمان و رحیم است یا خداوند عادل است پس کو؟ من عدالتی ندیدم!پس چرا صدای مرا نمی شنود؟چرا خدا برای فلانی می خواهد ولی برای من نمی خواهد؟....»تعداد این آدم ها هم زیاد است که می گویند:«خدا خواست٬تقدیر و سرنوشت من این بود و...»و چون خداوند را وسط می کشند دیگر کسی نمی تواند چیزی بگوید.

خداوند از روز ازل انسان را بر سر دو راهی قرار داد به جهت تکامل٬ و به او گفت: هر کدام را که دوست داری انتخاب کن و ما هر کدام را که دوست داشتیم انتخاب کردیم و حالا که این همه مسئله برایم پیش آمده٬چرا همه را گردن خدا می اندازم؟خودم بر اساس جهلم راهی را انتخاب کردم که در آن شر بود.در کلام الله نیز آمده که «انسان چیزی نیست مگر آنچه خودش سعی می نماید.»

حالا یاد گرفتم که اگر مشکلی پیش آمد دیگر دنبال مقصر نگردم اگر به دنبال مقصر بگردم یعنی من کاره ای نیستم.نمی شود که انسان به طرف ارزشها حرکت کند و کارش درست باشد ولی بدی ببیند مگر در مورد انسانهای خاص که می خواهند رتبه های بالاتری به آنها بدهند و در واقع آنها را امتحان کنند مثل حضرت محمد(ص).ولی برای ما در ۹۹/۹۹ درصد آثار اعمالی است که در گذشته بر اساس جهل خود انجام داده ایم.

پس ما مسئولیت حیات خود را می پذیریم و سعی و کوشش لازم را برای رسیدن به اهداف خودمان به انجام می رسانیم و مطمئن هستیم قدرت مطلق ما را یاری و هدایت خواهد نمود.اگر از یاری خداوند ناامیدهستیم برای این است که خدا را نمی شناسیم.در این وادی هم چنین از شناخت خدا و راه رسیدن به شناخت خدا و شناخت خود صحبت شده است و صور آشکار و پنهان انسان و نفس و مراحل آن توضیح داده شده که برای استفاده بیشتر لازم است به متن وادی مراجعه کنیم.

امید بر آن که بتوانیم با پذیرش مسئولیت حیات خویش و با اختیار خودمان٬ خود را به بالاترین نقطه تکامل یا فرمان عقل همراه با صلح و آرامش برسانیم!

با احترام کمک راهنما همسفر فاطمه قاسمی

 

مرتبط با: دستور جلسه هفتگی،


می توانید دیدگاه خود را بنویسید
اعظم همسفرمهدی یکشنبه 21 آذر 1395 08:42
بسیار عالی و آموزنده خداقوت
مسافر امیر حسین پنجشنبه 18 آذر 1395 10:48
تشکر میکنم بابت مطالب آموزنده و مفیدی که گفته شد خدا قوت
همسفر مانا چهارشنبه 17 آذر 1395 17:54
خانم فاطمه عالی لذت بردم .
خدا قوت خدمت خانم زهره.
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
درباره ما ...
دریافت نشریات و فایل های صوتی ...
دریافت کتاب «عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر» نویسنده: مهندس حسین دژاكام دانلود نوشتارها و فایلهای صوتی کنگره 60 در قالب فایل Mp3 و PDF
اشعار شاعران کنگره 60
اشعار شاعران کنگره 60
مسافران و همسفران محترم کنگره 60 می توانند اشعار خود را به ایمیل: adezhakam@gmail.com برای آقای امین دژاکام ارسال کنند.
آمار سایت ...
• تعداد مطالب:
• تعداد نویسندگان:
• آخرین بروز رسانی:
• بازدید امروز:
• بازدید دیروز:
• بازدید این ماه:
• بازدید ماه قبل:
• بازدید کل:
• آخرین بازدید:

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic